چند دانشگاه مطرح در زمینه آنالیز را نام ببرید.

دانشگاه مشهد و کرمان. دانشگاهایی مثل شهید بهشتی و تربیت مدرس هم بد نیستند. البته دانشگاه‌های بزرگ ما مثل شریف یا تهران در این رشته خیلی کار انجام نمی‌دهند.

به نظر شما چرا تعداد این دانشگاه‌ها و تحقیقات در رشته آنالیز کم است؟

این مسئله به خاطر این است که گروه‌های پژوهشی ما کوچک هستند، مثلاً مشهد در این رشته قوی است، چون فارغ التحصیلان خودش را جذب می‌کند و این مزیت محسوب می‌شود چرا که با تشکیل گروه‌هایی با افراد کافی می‌توان کارهای خوبی انجام داد. اما اکثراً در دانشگاه‌های ما تا دروس پیش نیاز گذرانده می‌شود دانشجویان فارغ التحصیل می‌شوند و کار باید از صفر شروع شود و دوباره با دانشجویان جدید سروکار خواهیم داشت. مشکل دیگر زیاد بودن ساعات تدریس اساتید است. اگر دقت کرده باشید ریاضیدانان بزرگ در کل دوران تدریس خود برای مثال 10 دانشجوی دکتری داشتند، اما اساتید ما، شاید به دلیل مسائل اقتصادی، همزمان این تعداد دانشجو را دارند که این باعث افت کارهای پژوهشی خواهد شد.

اخیرا ایران به گروه 3 در IMU ارتقاء سطح پیدا کرد و انجمن ریاضی ایران طی برنامه‌ای بیست ساله تصمیم دارد رتبه ایران را به بالاترین میزان یعنی 5 ارتقاء دهد. به نظر شما این هدف تا چه حدی محقق خواهد بود؟

برای رسیدن به این هدف با مشکلات مبنایی روبرو هستیم چرا که ما باید به یکسری نرم‌ها برسیم! ما هنوز یک مجله علمی شناخته شده بین‌المللی در ایران نداریم، بولتن انجمن ریاضی ایران به خیلی از دانشگاه‌ها ارسال نمی‌شود و با اینکه اخیرا ISI شده است ولی ریاضیدانان ما ترجیح می‌دهند اغلب کارهای خود را به ژورنال‌های خارجی بفرستند. همچنین انجمن ریاضی ایران برای برپایی کنفرانس و کارگاه در سطح بین المللی خیلی موفق نیست که این هم به خاطر محدودیت هایی است که وجود دارد، به هر حال اتحادیه بین المللی انجمن‌های ریاضی روی این مسائل حساس است. همکاری علمی در داخل ایران باید افزایش پیدا کند. معمولاً افراد تك تك خوب هستند اما در كار گروهي ضعيف هستند، مگر همکاری دانشجو با استاد، ولي استاد با استاد كار گروهي ندارد. نسل بعدي ما هم مثل نسل قبل تربيت مي‌شود، يعني كمتر اساتيد دو دانشجو را دعوت به همكاري با هم مي‌كنند و بيشتر ترجيح مي‌دهند گروه‌ها به صورت دانشجو و استاد باشد. ریشه این مشکل هم در مدارس ایران است.

شما شخصاً برای رفع این مشکل چه تدابيري اندیشیده‌اید؟

من اساساً اعتقاد دارم كه در دوره ارشد نبايد دروس به صورت تعريف و قضيه و... به دانشجو ديكته شود؛ گرچه در كارشناسي هم اين كار را اشتباه مي‌دانم؛ اغلب ساعات كلاس را به سمينار، صحبت‌هاي علمي، كوئيز و حل تمرين‌هاي متنوع مي‌پردازم. رياضي نوعي هنر است كه به خلاقيت زيادي نياز دارد. رياضي جوهري مي‌خواهد كه معمولاً در دوره کارشناسی به ما داده نمي‌شود و ما  خودمان بايد ايجادش كنيم تا در دوره کارشناسی ارشد كمتر با مشكل روبرو شويم.

آيا  به نظر شما اين مشكلات، كه دانشجویان بدون علاقه وارد رشته ریاضی می‌شوند، ناشی از نظام  كنكور نيست؟

نه كاملاً، اگرچه از مضرات كنكور مي‌تواند تحميل شدن يك رشته به فرد باشد، اما در ميان پذيرفته‌شدگان هستند كساني كه با علاقه وارد مي‌شوند اما از نيمه ترم اول بي‌انگيزه و بي‌علاقه مي‌شوند! چون هيچ تفاوتي بين نظام مدرسه و دانشگاه مشاهده نمي‌كنند و دوباره بايد مثل مدرسه تعريف و قضيه و اثبات حفظ كنند.

آيا شما كارهاي تحقيقاتي و ارائه مقالات را در دوره كارشناسي مناسب مي‌دانيد؟

در كارشناسي هدف ارائه مقاله نيست، البته نبايد افراط و تفريط صورت گيرد. كار تحقيق براي جمع صلاح نيست. در حدود 3 تا 4 درصد دانشجويان در ابتداي ورود به دانشگاه مي‌توانند در كنار يادگيري علوم پايه و پيش نيازها به كارهاي پژوهشی هم  بپردازند و در کل نبايد دانشجويان را با يك سري تعاريف خاص محدود كرد.

سرمايه گذاري در رياضيات محض را چگونه مي‌بينيد؟

هدف رياضيات محض خدمت به صنعت نيست. چون صنعت در كوتاه مدت جواب مي‌خواهد، بنابراين تنها دولت بايد به آن بها دهد و از آنجا كه دولت‌ها در حال كوچك شدن هستند و بخش خصوصي در حال توسعه است، رياضيات محض با مشكل روبرو است. به همين دليل اكثر رياضيدانان در حال حرکت به سمت كاربردهاي عميق رياضيات محض و كاربردي در علوم ديگر هستند كه مي‌توان آن را كاربرد رياضيات ناميد. مثلاً خود من بعضي از دانشجويان کارشناسی ارشدم را تشويق كردم به سمت دكتراي برق و يا دكتراي كامپيوتر بروند چون پيشينه عميق رياضيات كمك زيادي به آنها خواهد كرد.

در مورد چاپ مقاله و كتاب چه نظري داريد؟

فكر مي‌كنم بهتر است رياضيدانان جوان طرف نوشتن كتاب نروند و به پژوهش بپردازند. بهتر است اجازه دهند كهنه كارها و پيشكسوت‌ها در این زمينه فعاليت كنند چون براي مقبوليت كتاب در سطح بين‌المللي بايد خط فكري و خط‌مشی از خود داشته باشيم. به چاپ كتاب‌هاي درون دانشگاهي هم علاقه‌اي ندارم. در مورد مقاله هم تنها چاپ آنها كافي نيست، بايد در مقالات يك سير فكري و هدف به چشم بخورد.

اساتيد و رياضيدانان مطرح در رشته آناليز از نظر شما؟

در زمينه رياضي خصوصاً آناليز: دكتر مدقالچي، دكتر رجب پور، مرحوم دكتر صديقي و مرحوم خوشكام.

در پايان در مورد تحصیلات خود توضیح دهید؟

من دوره کارشناسی را در رشته ریاضی محض طی دو سال و نیم به پایان رساندم و دوره کارشناسی ارشد خود را در رشته آنالیز در مؤسسه دکتر مصاحب دریافت کردم و دکترای خود را از دانشگاه آلبرتا در کانادا گرفتم.