کاش مختصات کردارمان روی ربع اول همانطور می ماند و به سمت ربع های دیگر نمی رفتیم. کاش تابع تمامی اعمال خوبمان اکیدا صعودی باشد تا به مقصد برسیم.

کاش تابع گناهانمان نزولی باشد تا در یک جا بالاخره پایان پذیرد.

کاش تابع گناهانمان اینقدر پیوسته نباشد و حد اشتباهاتمان به سمت بینهایت میل نکند.

 کاش دنیا با تمام دلخوشی هایش در نظرمان نقطه ای توخالی باشد و بس.

کاش........